Extra informatie over China
Algemeen
Grote Muur China De Volksrepubliek China, (officieel: Zhonghua Renmin Gongheguo, kortweg: Zhongguo; uitgesproken als: Chung-Hua Jen-Min Kung-Ho Kuo) ligt in Oost-Azi. De totale oppervlakte van het land bedraagt 9.571.300 km2, en daarmee is China het op twee na (Rusland en Canada) grootste land ter wereld. China is ongeveer 239 keer groter dan Nederland. De langste rechte afstand is ruim 5000 kilometer!
De totale lengte van alle grenzen van China bedraagt meer dan 22.000 kilometer en is als volgt verdeeld:
Afghanistan 76
Bhutan 470
Myanmar (Birma) 2185
Hongkong 30
India 3380
Kazachstan 1533
Noord-Korea 1416
Kirgizi 858
Laos 423
Macao 0,34
Mongoli 4677
Nepal 1236
Pakistan 523
Noordoost-Rusland 3605
Noordwest-Rusland 40
Tadzjikistan 414
Vietnam 1281
Voor de kust van China liggen meer dan drieduizend eilanden, waarvan Hainan, gelegen in de Zuid-Chinese Zee, het grootst is. Het eiland wordt regelmatig geteisterd door tyfoons, vooral van mei tot oktober.
China bestaat voor 35% uit bergen, voor 27% uit hoogland, voor 17% uit bekkens of woestijn, voor 8% uit heuvelachtig gebied, en voor 13% uit vlaktes.
De Mount Everest in Tibet is met een hoogte van 8848 meter de hoogste berg ter wereld, de Turpan Depression in het noordwesten is met 154 meter onder zeeniveau, Chinas laagste punt. Meer dan honderd bergtoppen in China zijn hoger dan 7000 meter en meer dan duizend hoger dan 6000 meter.
De Gobi (Gebi Shamo) en de Takla-Makan zijn woestijnen die de grote vlakten in het noorden onderbreken.
Een groot deel van China heeft regelmatig te lijden onder aardbevingen die soms zeer krachtig zijn. Het aardbevingsgebied strekt zich uit van West-Sichuan tot aan de Bo Hai, een noordelijke arm van de Gele Zee.
Landschap
Tweederde van het Chinese landoppervlak is berg- of heuvelachtig dan wel hoogland. Het landschap van China is terrasvormig van opbouw. De Hoogvlakte van Qinghai-Xizang ligt gemiddeld 4000 meter (Dak van de Wereld) boven de zeespiegel en omvat de provincies Tibet (Xizang), Qinghai en West-Sichuan. Deze hoogvlakte is het hoogst gelegen plateau. Bijna alle grote rivieren van China en Zuidoost-Azi ontspringen hier.
De tweede hoogvlakte varieert in hoogte van 1000-2000 meter en omvat van noord naar zuid het Tarimbekken, de Mongoolse Hoogvlakte, het Lssplateau, het Rode Bekken, en de Yunnan-Guizhou-Hoogvlakte.
Het laagste terras (tot 500 meter hoogte) bestaat uit vlakten en het laagland langs de benedenloop van de grote rivieren. Deze strook land loopt van noord naar zuid langs de kust van China. Hier vindt de meeste industrie en landbouw plaats en leeft meer ca. 65% van de Chinese bevolking.
De kuststreek van China heeft een totale lengte van ca. 5570 km en is in het zuiden bergachtig, rijk aan eilanden en sterk geleed, evenals het schiereiland Shandong. Men treft hier dan ook de beste havens aan.
Grotere inhammen van de kust zijn de Golven van Liaodong en Bo Hai, de Gele Zee (Huang Hai), de baaien van Jiaozhou en Hangzhou en de Golf van Tonkin. Tot de talrijke eilanden behoren, behalve Hainan en Taiwan (Formosa), de Zhoushaneilanden voor de Hangzhoubaai en de Miaodao-eilanden voor de ingang van de Golf van Bo Hai.
Rivieren en meren
Yangzi Jiang China In totaal telt China ca. 5000 rivieren, die bijna allemaal in oostelijke richting stromen en dan uitmonden in de Stille Oceaan of de Indische Oceaan. De totale lengte van alle rivieren samen bedraagt ca. 225.000 kilometer, waarvan meer dan 100.000 kilometer goed bevaarbaar is. In tegenstelling tot de rivieren in het noorden bevriezen de zuidelijke rivieren nooit.
Veel rivieren zetten grote hoeveelheden slib af, waardoor deltas zijn gevormd die zich steeds verder zuidwaarts uitbreiden. Hier zijn vruchtbare deltagebieden ontstaan die een zeer hoge bevolkingsdichtheid hebben. Miljoenensteden als Kanton, Shanghai en Tianjin liggen in deze gebieden.
De twee grootste rivieren van China zijn de Huang He of Gele Rivier (4845 km) en de Yangzi Jiang (5200 km). De Gele Rivier is berucht om zijn overstromingen, die grotendeels worden veroorzaakt door de grootschalige ontbossing in het binnenland, waardoor de waterhuishouding in het stroomgebied van de rivier bijna niet te beheersen is. Door grote slibafzetting (jaarlijks ca. 1,5 miljard ton) is de bedding van de rivier op sommige plaatsen zelfs boven het omringende land komen te liggen en is de benedenloop van de rivier regelmatig verlegd, tot nu toe meer dan 25 keer. Meer dan 100.000 kilometer dijken moeten ervoor zorgen dat de rivier niet constant buiten haar oevers treedt. De laatste 2000 jaar is de rivier zon 1500 maal overstroomd, en wordt daardoor ook wel Chinas zorg genoemd. Door de zeer grote hoeveelheden vruchtbare grond (lss) die door de rivier naar de zee gevoerd wordt, heeft de rivier de naam 'Gele Rivier' gekregen.
De Yangzi Jiang heeft lang niet zon desastreuze invloed op het landschap en is met haar wijdvertakt stelsel van zijrivieren dan ook van veel grotere betekenis voor de scheepvaart. Na de Amazone en de Nijl is de Yangzi Jiang de langste rivier ter wereld. Zo'n 700 zijrivieren zorgen voor de afwatering van een gebied dat bijna 2 miljoen km2 beslaat. Dat wil zeggen: bijna 20% van het Chinese grondgebied - en een kwart van het land dat geschikt is voor landbouw. In het noorden zijn de Yalong Jiang, de Jialing Jiang, de Min Jiang en de Tuo Jiang de belangrijkste zijrivieren, in het zuiden speelt de Wu Jiang een grote rol. Vanaf de delta ten noorden van Sjanghai, is de rivier voor zeeschepen bevaarbaar tot aan Wuhan, dat bijna 1000 kilometer stroomopwaarts ligt. Langs de benedenloop, die bekend staat als Yangzi, stroomt de rivier door het grootste deel van de belangrijke industriegebieden en langs centra waar zijde, borduur-, lak- en houtsnijwerk worden geproduceerd.
Grote rivieren in het noorden zijn de Songhua Jiang, de Heilong Jiang of Amoer (grensrivier met de Sovjet-Unie), de Yalu Jiang (grensrivier met Korea) en de Xiliao He. De noordelijke rivieren kennen grote verschillen in hun waterstand, afhankelijk van de seizoenen. In de zomer zwellen de rivieren enorm aan en in de winter blijft er niet veel meer over dan een kleine stroompje. In de zomer van 1998 beleefde China de ernstigste overstroming van de rivier Jangtzi Jiang sinds 1954. Naar schatting 240 miljoen mensen werden hierdoor getroffen. Miljoenen mensen moesten hun woning ontvluchten en minstens 2000 mensen - mogelijk veel meer - kwamen om.
In het zuiden is de Xi Jiang (1600 km) met zijn zijrivieren van regionale betekenis. De Yarlungzangbo, die oostwaarts over het Qinghai-Tibet-plateau stroomt en tenslotte als de Brahmaputra in de Golf van Bengalen uitmondt, is de hoogst gelegen rivier ter wereld.
Binnenrivieren worden voornamelijk aangetroffen in het droge noordwesten. Deze rivieren bevloeien nderde van het totale grondgebied van China. Ze worden gevoed door gletsjers en sneeuw en drogen daardoor regelmatig op. De meeste binnenrivieren dragen bij tot de uitgestrekte ondergrondse waterreservoirs die onder het woestijngebied van Noord- en Noordwest-China liggen. Met 2137 kilometer is de Tarim de langste binnenrivier van China.
Omdat de meeste rivieren van oost naar west lopen is in de loop der eeuwen een kanalenstelsel ontwikkeld om de van noord naar zuid verlopende goederenstroom in goede banen te leiden. Het Grote Kanaal, de langste door mensenhanden aangelegde waterweg ter wereld, is al tijdens de Sui-dynastie (589-618) aangelegd en verbindt over een lengte van 1700 kilometer Hangzhou met Beijing. Sommige delen van het netwerk van kanalen dateren van bijna 2500 jaar geleden. De gemiddelde breedte van het kanaal bedraagt 30 meter. Het deel tussen Beijing en Tianjin is volledig opgedroogd en andere stukken zijn onbevaarbaar.
In totaal telt China ca. 2800 meren, waarvan de helft gevuld is met zout water.
Het oosten van China telt een groot aantal meren, waarvan het Poyangmeer (2800 km2) en het Dongtingmeer (4800 km2) de grootste zijn. Deze meren liggen in de Yangzi-vlakte en het Qinghai-Tibet-Plateau.
De meren in het noordwesten van het land liggen vooral op hoogvlaktes en zijn meestal waterverzamelplaatsen in afvoerloze gebieden, met een sterk wisselende waterstand en een hoog zoutgehalte. Het grootste is Qing Hai of Chch nuur (Westelijke Zee), met 4800 km2. Aan de oostkant van het Tarim-bekken ligt Lop Nor, het op n na grootste zoutmeer van China. Lop Nor beslaat ca. 2570 km2 en is de afgelopen millennia voortdurend van plaats, vorm en diepte veranderd. Rond dit mysterieuze meer bevinden zich vele zandduinen en witte zoutpannen.
Het Taihu-meer in de oostelijke provincie Jiangsu heeft een oppervlakte van 2400 km2 en behoort daarmee tot de grootste zoetwatermeren van China. In het meer liggen ca. 90 eilanden en het meer wordt gebruikt voor de eenden- en ganzenteelt, men verbouwt er waterkastanjes en lotusbloemen en vangt er vissen en kreeften.
Speciale gebieden
HONGKONG
Hongkong is tegenwoordig een Speciale Administratieve Regio (SAR) en bestaat uit Hongkong-eiland, het schiereiland Kowloon, de New Territories en meer dan 200 voor de kust liggende eilanden, samen ca. 1045 km2. In totaal wonen er in Hongkong ca. 6 miljoen mensen.
Op 16 juni 1843 werd Hongkong officieel een Engelse kroonkolonie. Op 1 juli 1898 kregen de Britten Hongkong voor 99 jaar in bruikleen. Op 19 december 1984 ondertekenden de engelse en Chinese regering de zogenaamde Joint Declaration. Hierin werd opgenomen dat vanaf 1 juli 1997 China weer het gezag over Hongkong zou gaan uitoefenen, in die zin dat Hongkong als Speciale Administratieve Regio zelfbestuur houdt. Verder garandeerde de Chinese regering voor 50 jaar de economische, sociale en wettelijke autonomie voor geheel Hongkong.
Op 1 juli 1997 vond in de haven van Hongkong de ceremonile overdracht plaats van Hongkong aan de Chinese Volksrepubliek.
MACAO
Macao is een klein, vier kilometer lang schiereiland, dat ligt aan de westkant van de Parelrivier en is verbonden met het Chinese vasteland. Macao bestaat verder uit de twee eilanden Taipa en Coloane. Macao heeft ca. 500.000 inwoners, waaronder nog steeds ca. 15.000 Portugezen.
Macao werd in 1513 ontdekt door de Portugese ontdekkingsreiziger Jorge Alvarez. In 1557 werd de Portugese kolonie Macao gesticht. Sinds 17 februari 1976 had Macao zelfbestuur onder Portugese soevereiniteit. Sinds 20 december 1999 behoort Macao officieel na 443 jaar tot de Volksrepubliek China. Tot 2049 behoudt Macao een aparte status met een verregaande politieke autonomie.
TAIWAN
Taiwan (Republiek China of Nationalistisch China) werd vroeger (Ilha) Formosa genoemd, het mooie eiland. De eilandstaat ligt 160 kilometer ten zuidoosten van China en heeft een totale oppervlakte van 35.563 kilometer. Het eiland is daarmee iets kleiner dan Nederland. Taiwan heeft ca. 21,5 miljoen inwoners, waarvan ca. 90% op een smalle strook vruchtbare grond aan de westkust woont. De hoofdstad van Taiwan is Tai-pi; andere grote steden zijn Kau-sjioeng, Tai-Tsjoeng en Tainan. Het klimaat van Taiwan is over het algemeen subtropisch. De eilanden Matsu, de Pescadoren, Pratas en Quemoy worden bestuurd door Taiwan.
Gebaseerd op historische gronden zag de regering van Taiwan, Republic of China (ROC) zichzelf lange tijd als de rechtmatige bestuurder van heel China (het eiland Taiwan n het vasteland). De People's Republic of China (PRC - het Chinese vasteland) denkt daar anders over en ziet Taiwan als een opstandige provincie binnen de PRC. China trekt daarbij internationaal aan het langste eind: slechts weinig landen erkennen Taiwan officieel en hebben diplomatieke betrekkingen met het land; Taiwan is officieel ook geen lid van de Verenigde Naties. Taiwan beseft langzamerhand dat een eilandnatie het maximaal haalbare is en daarvoor heeft de regering een aantal constitutionele hervormingen doorgevoerd.
TIBET
Tbet China Het zeer bergachtige Tibet (Chinees: Xizang) ligt in West-China, heeft een oppervlakte van 1.221.600 km2 en is daarmee ca. 32 groter dan Nederland. Tibet grenst aan India, Nepal, Sikkim, Bhutan en Myanmar (Birma). In Tibet leven ongeveer 2,37 miljoen mensen, onder wie ongeveer 1,7 miljoen Tibetanen. Het totale aantal Tibetanen wordt op 6 miljoen geschat, en de meeste daarvan wonen in de provincies Qinghai, Sichuan en Yunnan. Veel ballingen wonen in de buurlanden India en Nepal.
In 1280, onder de Mongoolse Kublai Khan, werd Tibet een eenheid met China. In de 17e eeuw maakte het verenigde Tibet zich weer onafhankelijk, maar in 1720 werd Tibet weer onderworpen aan de Chinese keizers.
In 1904 vielen de Engelsen Tibet binnen en in 1913/14 werd tijdens een conferentie in China bepaald dat Tibet een autonome staat zou worden onder Chinese soevereiniteit.
Op 10 maart 1959 vluchtte de geestelijk en politiek leider van Tibet, de Dalai Lama. Vanuit Dharamsala in Noordwest-India vormde hij een regering in ballingschap en behartigt van daaruit, reizend over de hele wereld, de Tibetaanse zaak.
In 1965 werd Tibet officieel een autonoom gebied binnen de Volksrepubliek China. Eind 1987 ontstond er een grote opstand die echter met harde hand door het Chinese leger werd neergeslagen. De onderdrukking van de Tibetanen gaat op dit moment nog steeds door en een oplossing lijkt nog niet in het verschiet te liggen. De toekenning in 1989 van de Nobelprijs voor de vrede aan de Dalai Lama, was een enorme opsteker voor het Tibetaanse volk.
Klimaat
Winter China Het grootste gedeelte van China ligt in een gematigde klimaatzone met duidelijk te onderscheiden seizoenen, maar door de enorme oppervlakte van het land kent China een grote variatie aan regionale klimaten. De droge winters die het klimaat van China over het algemeen karakteriseren worden veroorzaakt door koude luchtmassas die zich vormen boven de hogedrukgebieden van het Aziatische continent.
In de winter waaien moessons veelal vanaf hogedrukgebieden boven Oost-Siberi naar het zuiden naar lagedrukgebieden boven de Stille Oceaan. Deze moessons brengen koude droge lucht in het hele land en alleen in het uiterste zuiden vriest het dan niet.
In de zomer waaien de moessons precies uit de tegenovergestelde richting. Het oosten, zuiden en zuidwesten van China worden dan vaak geteisterd door extreme regenval, waardoor overstromingen ontstaan die vaak grote schade aan land en bevolking toebrengen.
In de laatste weken van augustus en de eerste weken van september wordt de zuidoostkust van China vaak getroffen door tropische wervelstormen of tyfoons. Tyfoons (da feng = sterke wind) treffen China vaker dan enig ander land. Volgens Chinese maatstaven wordt een storm met kracht 8-11 beschouwd als een tyfoon. Ze kunnen tot 400 km het land binnendringen, hoewel dat een uitzondering is. Soms houden ze enkele dagen aan, maar meestal zijn ze na een paar uur is het grootste gevaar voorbij. Provincies als Quangdong en Fujian worden gemiddeld zeven keer per jaar door een tyfoon aangedaan.
De zuidelijke delen van de provincies Guangdong, Guangxi en Yunnan, plus Hongkong , Macao en het eiland Hainan, liggen in een tropische klimaatzone met zeer hete zomermaanden.
Reisbestemmingen op grote hoogte zijn in de winter erg koud en veel plaatsen zijn niet eens meer te bereiken.
Het noordoosten van China kent droge, hete zomers en lange, koude winters, en dit geldt ook voor de woestijngebieden van Binnen-Mongoli en Sinkiang. De rivier Amoer is ongeveer de helft van het jaar bevroren en Mohe is de koudste plaats van China en wordt daarom ook wel de Chinese Noordpool genoemd. Hier zijn temperaturen van meer dan -50C geen uitzondering en de gemiddelde januaritemperatuur ligt op -20C.
De heetste plaats van China, Turpan, ligt ook in Binnen-Mongoli, en is tevens de laagst gelegen plaats van China.
Centraal-China kent hete, vochtige zomers met veel regen in de nazomeraanden. Aan de benedenloop van de Jangtekiang zijn de winters niet zo koud dan in het centraal gelegen Lssplateau en in de door bergen omgeven provincie Sichuan. Rond Beijing, Xian en Zhengzhou komen s winters en in het voorjaar af en toe zandstormen voor.
Op de hooglanden van Tibet en Qinghai (boven de 4000 meter) zijn de zomers kort en gematigd warm, terwijl de winters zeer koud kunnen zijn. De neerslaghoeveelheden zijn maar gering en de verschillen tussen de dag- en nachttemperaturen kunnen zeer groot zijn.
Het hoogland van Yunnan-Guizhou heeft een mild klimaat met warme zomers en koele winters. Het vriest er zelden en de neerslaghoeveelheden zijn gering.
Zuid-China heeft een subtropisch klimaat met over het hele jaar gezien gelijkmatige neerslaghoeveelheden. De zomers zijn lang, vochtig en heet; de winters koel, maar kort. Het eiland Hainan heeft een tropisch klimaat.
Planten en dieren
Planten
Ginkgo Biloba China China heeft een zeer gevarieerde vegetatie met ca. 32.000 hogere plantensoorten. De eeuwenlange ontbossing heeft echter diepe sporen nagelaten in het landschap en de natuur heeft daardoor vreselijk te lijden gehad onder de onvermijdelijke erosie.
De uitbreiding van de cultuurgrond heeft vooral geleid tot een bijna totale verwoesting van de vele bossen die China ooit had. Bossen worden nu eigenlijk alleen nog maar aangetroffen in het hooggebergte. Deze bevatten zon 2000 boomsoorten.
In de tropische gebieden groeien veel kokospalmen en bananenbomen, in de subtropische gebieden veel vijgenbomen, in de gematigde gebieden vind men loofwouden en in de koude gebieden naaldwouden.
Zuidoost-China is van oorsprong bedekt met een subtropisch regenwoud, aangevuld met tropische, pacifische en Himalaja-elementen. Het bos is rijk aan bamboe, maar in de bergen komt bamboe nog slechts sporadisch voor; hier vindt men vooral coniferen, soorten van de laurier- en de theefamilie, eiken en magnolia's.
De grootste subtropische bossen ter wereld, met meer dan 10.000 boomsoorten, bevinden zich in de provincie Sichuan. Oost-China kent moessonwouden.
Midden-China kende vroeger een gematigd, zeer soortenrijk regenwoud. Dat regenwoud is nu teruggedrongen tot tempelhoven en gebergten, het rijkst op nevelhellingen, met onder andere paardenkastanjes, esdoorns, kers, kornoelje en coniferen. Hier werd het merkwaardige 'levend fossiel' Metasequoia ontdekt, en ook de cathayaboom in het grensgebied van Sichuan en Guangxi behoort tot deze categorie.
Een ander, al veel langer bekend levend fossiel, Ginkgo biloba, is als cultuurplant behouden gebleven. De ginkgo is verwant aan de naaldbom, maar heeft in plaats van naalden, bladeren. Tot ruim 10.000 jaar geleden kwamen ze op het hele noordelijke halfrond voor, maar nu bijna alleen nog in China. De oudste ginkgo is ca. 3000 jaar oud.
Verder naar het noorden strekt zich het onmetelijke, bijna geheel in cultuur gebrachte lsslandschap uit, dat oorspronkelijk een gematigd loofverliezend loofwoud droeg. Resten daarvan zijn alleen in de bergen nog aan te treffen; deze zeer soortenrijke vegetatie bevat behalve vele soorten coniferen en verder veel soorten soorten esdoorns, berken, paardenkastanjes, elzen, eiken, linden en walnoten. Karakteristieke Chinese bomen en struiken als Paulownia, Gleditschia en Rhododendron komen hier ook nog veelvuldig voor.
Naar het noorden en noordwesten (Mantsjoerije, Gobi) liggen steppen en woestijnen met een karige begroeiing van onder andere alsemsoorten en het voor kameelvoer gebruikte Kalidium gracile.
Naaldbosgebieden liggen vooral in de Grote Hinggan-bergen in Noord-China, met larikssoorten en altijdgroene naaldsoorten als spar en pijnboom.
Het zuidwestelijke hooggebergte behoort tot de rijkste floragebieden ter aarde. Van laag naar hoog onderscheidt men hier eerst het subtropische savannenbos tot 1800 meter (soms 2800); de onderste montane zone (tot 2900 meter) met dennenbossen en gemengde dennen-loofbossen (met eiken en kastanjes), altijdgroen bos, doornstruweel, lauriereikenbos en steppe; de bovenste montane zone (in het zuiden tot 4350 meter, in het noorden tot 3700 meter) met naaldbossen, Rhododendron-struwelen en hoog opschietende graslanden, en ten slotte de zeer soortenrijke alpine zone, bijv. in Yunnan en Sichuan, waar dwergstruiken tot 4730 meter hoog voorkomen en waar bijvoorbeeld het geslacht Rhododendron 600 soorten, sleutelbloem 300 soorten en kartelblad 210 soorten rijk is.
In het uiterste westen van Mongoli en in Xinjiang Uighur vindt men een woestijnachtige vegetatie met doornige heesters en grassen. De belangrijkste planten zijn de tamarisk en de saxaul.
Dieren
Reuzenpanda China De Chinese fauna omvat zowel Aziatisch-tropische als Eurosiberische elementen, en is zeer gevarieerd. Op Chinees grondgebied leven ca. 420 soorten zoogdieren, 1200 soorten vogels, 200 soorten amfibien en meer dan 300 soorten reptielen.
Overbevolking en landbouw hebben de dierenwereld sterk teruggedrongen, een proces dat al vele eeuwen lang aan de gang is. In de dichtbevolkte laaglanden komen nog maar weinig wilde dieren voor; zelfs vogels zijn over het algemeen zeer schaars geworden.
In de bergen en in de dunner bevolkte gebieden treft men nog de resten van een eens zeer rijke fauna aan; zo schat men het aantal Indische olifanten in China nog slechts ongeveer 100.
Wat grote zoogdieren betreft zijn de beroemde reuzenpanda of bamboebeer uit de westelijke provincie Sichuan, het Pater David-hert, de geweiloze waterree, een merkwaardige zoetwaterdolfijn (Lipotes vexillifer) van het Dongtingmeer en omgeving, en enkele merkwaardige apensoorten van het geslacht Rhinopithecus de opmerkelijkste. Ook de lepelsteur van de Yangzi Jiang en de Chinese/Japanse reuzensalamander zijn het speciaal vermelden waard. Beschermde diersoorten zijn de Chinese kraanvogel en de Yangzi-alligator. Van de drie tijgersoorten, de Bengaalse, de Zuid-Chinese en de Mantsjoerijse of Siberische, zijn nog maar enkele honderden exemplaren over.
Op hoge plaatsen in het zuidwesten leven noordelijke soorten als marmotten, terwijl op lagere plaatsen zuidelijke soorten overheersen, zoals de grote Indiase civet en de goudharige aap. Op het eiland Hainan ligt het Apeneiland, een reservaat voor ca. 1000 Guangxi-apen.
In het noorden lijkt de fauna weer meer op die van Noord-Azi met op de grenzen o.a. het przewalskipaard, de wilde kameel en de Siberische tijger, die beide zeer zeldzaam zijn. Uniek voor dit gebied zijn ook de bruine oorfazant en de Reeves-fazant, die een staart van ca. twee meter lengte heeft. Ook leven hier sabelmarters en sikaherten, die elders in China al praktisch uitgestorven zijn. Ten noorden van Harbin ligt een moerassig natuurreservaat, waar zeldzame Japanse kraanvogels en witnekkraanvogels broeden.
In de woestijnen van Binnen-Mongoli en Xinjiang wonen vooral knaagdieren en hoefdieren, waaronder de saiga-antiloop.
In de tropische streek Xishuangbanna, gelegen in de zuidwestelijke provincie Yunnan, leven veel dieren die elders in China uitgestorven zijn, zoals Aziatische olifanten, neushoorns, tijgers, pythons, Maleise honingberen, luipaarden, groene pauwen en andere zeldzame vogels, waaronder de neushoornvogel. In de bomen van de tropische wouden leven onder andere boomspitsmuizen en gibbons.
In het heuvelige landschap groeien vruchten als kiwis, mangos, bananen, en papajas. In de bossen zijn kostbare houtsoorten te vinden als mahonie, teak, kamfer en sandelhout.
China telt ca. 300 nationale parken en natuurreservaten en verder nog vele provinciale en lokale beschermde gebieden.
Het Wolong-natuurreservaat (Wolong Ziran Baohuqu) speelt een belangrijke rol in het beschermen van de reuzenpanda, waarvan er nog ongeveer 200 in dit reservaat leven. Andere bedreigde diersoorten in Wolong zijn de sneeuwpanter, de stompneusaap, het muskushert en de rode langoer.
Het Zhalong-natuurreservaat (Zhalong Ziran Boahuqu) is een eldorado voor vogelaars, en was het eerste Chinese natuurreservaat. Hier leven permanent of tijdelijk 180 vogelsoorten, waaronder acht van de vijftien kraanvogelsoorten in de wereld, waarvan er zes op de lijst van bedreigde diersoorten staan. Van de Chinese kraanvogel leven nog maar ca. 500 exemplaren in het reservaat.
In het Vogeleilandreservaat in de provincie Qinghai strijken elk jaar ca. 100.000 trekvogels neer, waaronder ganzen, kraanvogels, gieren en de Mongoolse leeuwerik. Het in buurt liggende Longbao-reservaat speelt een belangrijke rol in het behoud van de zwarthalskraanvogel.
Het Changbaishan-natuurreservaat in de provincie Jilin bij de Noord-Koreaanse grens ligt nog ca. 200.000 ha oerbos met onder andere de ruwe berk, de Koreaanse den en de drakenspar.
Bij Nanning, langs de Vietnamese grens, ligt het Longrui-natuurreservaat (Longrui Ziran Baohuqu), dat de woonplaats is van de enige populatie ter wereld van de witkoplangoer. Ook de zeer zeldzame goudkleurige camelia groeit in dit gebied.
Tibet is het land van de jak, een rundersoort dat goed is aangepast aan grote hoogte en bittere kou.
Bijzondere dieren
REUZENPANDA
De reuzenpanda is een van de meest bedreigde zoogdieren op aarde. Men denkt dat er nog ongeveer 1000-1200 exemplaren in leven zijn, en dat is eigenlijk te weinig om de soort op den duur te laten voortbestaan.
De reuzenpanda leeft vooral in de provincie Sichuan, maar ook in Gansu en Shaanxi, en dan eigenlijk alleen nog maar in natuurreservaten.
De eerste levend reuzenpanda werd pas in 1896 ontdekt. Het dier leeft bij voorkeur op een hoogte van 2000-3000 meter en eet een speciale bamboesoort.
PATER DAVID-HERT
Pater David-Hert China
Het bijzondere Pater David-hert werd in 1865 ontdekt door de Franse priester-zoloog Pre Armand David. Het dier leefde toen alleen nog in de keizerlijke jachtparken. Rond 1900 was de soort in China zelfs uitgestorven, alleen in het Engelse Woburn Abbey was een kudde gefokt. In 1985 werden er 20 exemplaren aan China aangeboden en uitgezet bij Chengdu.
TIJGERS
Net als in veel andere landen is de tijger in China in het wild bijna uitgestorven. Chinese tijgers probeert men zoveel mogelijk naar natuurreservaten en dierenparken te lokken, om ze zo voor uitsterven te behoeden.
De enige inheemse tijger van China is de Chinese of Amoytijger. Men vermoedt dat er nog ongeveer 30 in het wild leven en ongeveer 50 in gevangenschap. Deze soort zou nog voorkomen in de provincies Hunan, Fujian, Guangdong en Jiangxi.
De grootste tijger van de wereld is de Siberische tijger. Deze soort komt naast in China ook nog in Rusland en Noord-Korea voor. In het wild leven nog ongeveer 500 exemplaren en in dierenparken en reservaten nog zon 1000 stuks.
De Bengaalse of Indo-Chinese tijger is in China bijna uitgestorven en leeft alleen nog in reservaten in Xishuangbanna in de provincie Yunnan. In Vietnam, Myanmar (Birma), Laos en Thailand leven nog ca. 1500 exemplaren. |