Extra informatie over Dominicaanse republiek
Algemeen
Pico Duarte Dominicaanse Republiek De Dominicaanse Republiek (officieel: Repblica Dominicana) is een republiek in het Caribisch gebied, en ligt op het oostelijk deel van het eiland Hispaniola (Spaans voor Klein Spanje). De westkant van Hispaniola wordt in beslag genomen door Hati.
Met ca. 48.500 km2 beslaat de Dominicaanse Republiek ongeveer tweederde van het eiland Hispaniola, en is daarmee ongeveer een vijfde groter dan Nederland. Hispaniola is in totaal 77.000 km2 groot, en daarmee na Cuba het grootste eiland van het Caribisch gebied.
In het noorden grenst het eiland aan de Atlantische Oceaan, in het zuiden aan de Caribische Zee. Tussen het oostelijke puntje van de Dominicaanse republiek en Puerto Rico ligt de Mona Passage.
De grens tussen de Dominicaanse Republiek en Hati is 360 km lang, de totale lengte van de kust bedraagt ca. 1500 km. De langste afstand van noord naar zuid bedraagt 240 km, van oost naar west 320 km.
Landschap
ALGEMEEN
Het landschap van de Dominicaanse Republiek is zeer veelzijdig, van tropisch regenwoud via alpiene bergstreken tot woestijnachtige droogtegebieden. Imposante gebergten lopen over het eiland en verdelen het in klimatologisch verschillende gebieden.
BERGRUGGEN
Van noordwest naar zuidoost lopen over de Dominicaanse Republiek vijf vrijwel parallelle bergruggen: de Cordillera Septentrional, de Cordillera Central (ook wel genoemd: Dominicaanse Alpen), de Cordillera Oriental, de Sierra Neiba en de Sierra de Bahoruco.
Het belangrijkste bergmassief is de Cordillera Central, die het land in tween splitst, een noordelijk en zuidelijk deel. Hier liggen ook de hoogste bergen, met de Pico Duarte als hoogste top met 3175 meter. De Pico Duarte is tevens de hoogste berg in de Caribische regio. Een ander hoge berg is de Loma la Rucilla (3045 m). Naar het oosten gaat de Cordillera Central over in de kustvlakte van Santo Domingo. Het gebergte sluit in het westen aan op het Massif du Nord in Hati.
Ten noorden van de Cordillera Central ligt de Cordillera Septentrional, een middelgebergte (hoogste top: Loma Quita Espiela, 943 m), die een natuurlijke scheiding vormt tussen de noordelijke kuststrook en het achterland.
De Cordillera Oriental ligt in het oosten en is de kleinste van de drie bergruggen. Het is meer heuvelachtig en vormt de scheiding tussen de Baha de Saman en de kustvlakte. Het vormt een belangrijk waterreservoir en is het brongebied voor de grootste rivieren.
In het zuidwesten liggen twee kleinere bergketens: de Sierra de Bahoruco en de Sierra Neiba. Niet ver hier vandaan licht het woestijnachtige landschap rond het Lago Enriquillo.
VALLEIEN
Tussen de Cordillera Central en de Cordillera Septentrional ligt de zeer vruchtbare Cibao-vallei of Valle del Cibao, waarvan het zuidoostelijke deel, de Vega Real, het belangrijkste landbouwgebied van het land is.
De Valle de San Juan ligt aan de zuidkant van de Cordillera Central en is veel droger dan de Valle del Cibao.
De provincies Independencia en Barahona worden in oost-westelijke richting doorsneden door een woestijnachtig slenkdal met zoutmeren, onder andere het befaamde Enriquillomeer, 42 km lang, 12 km breed, 40 meter diep, en daarmee de grootste binnenzee van het Caribisch gebied. Het meer was oorspronkelijk een zeearm die het huidige schiereiland Baoruco scheidde van het vasteland. Het ontstond door aanslibbing van spoelzand dat de rivieren uit de Sierra de Neiba en de Sierra de Ocoa meevoerden. Het meer ligt dus ca. 40 meter onder zeeniveau en is daarmee het laagste punt in het Caribisch gebied. In het meer liggen enkele eilandjes, waaronder Isla Cabritos.
Hiermee doe zich het merkwaardige feit voor dat zich in de Dominicaanse Republiek zowel het hoogste (Pico Duarte) als het laagste punt van het Caribisch gebied bevindt.
RIVIEREN
De Ro Yaque del Norte, de grootste rivier van het land (ca. 300 km) die gedeeltelijk bevaarbaar is, en de Ro Yuna stromen door de Cibao-vallei. De Ro Artibonit stroomt zuidwestwaarts naar Hati door de Valle de San Juan. De Ro Yaque del Sur en de Ro Ozama stromen richting zuiden en zorgen voor de afwatering in de Valle de San Juan.
In de Cueva de la Pequera (vissersgrot) ontspringt de kortste rivier ter wereld. Al na een paar meter mondt dit riviertje uit in de zee. De grot ligt in het nationale park Los Hatises.
STRANDEN EN EILANDEN
De Dominicaanse Republiek heeft de meeste en mooiste stranden van het Caribisch gebied, zowel langs de Atlantische Oceaan als de Caribische Zee. Er zijn kilometerslange stranden maar ook kleine, door groen en rotsen omringde strandjes. Sommige schitterend gelegen stranden worden nog nauwelijks bezocht door toeristen. Volgens de Dominicaners zelf telt de republiek 43.330 stranden en strandjes.
Ook de eilandjes voor de kust hebben vaak prachtige stranden. Enkele van die eilanden zijn La Matica, Isla Beata, Isla Catalina, Isla Saona, Cayo Levantado, een eiland in de Baai van Saman in het noordoosten, en de cayos Siete Hermanos, een groep van zeven kleinere eilanden.
Isla Catalina, een koraaleiland voor de kust bij La Romana, is tot beschermd gebied verklaard en onderdeel van het Parque Nacional del Este. Om een groot deel van het eiland loopt een rif. Ook Isla Saona (117 km2 en ca. 1000 bewoners) behoort tot het bovengenoemde nationale park.
DIVERSEN
Het zuidoosten bestaat grotendeels uit een groot vlak kalkstenen plateau, in het noorden begrensd door de Cordillera Oriental en in het noordoosten door het moerassige gebied van Los Haitises. Vanwege de kalkachtige ondergrond hebben zich hier vele ondergrondse rivieren en grotten gevormd. De mooiste grottenstelsels bevinden zich bij La Romana en in het Parque Nacional del Este.
Het zuidwesten van de Dominicaanse Republiek is een gebied met grote landschappelijke contrasten en wordt gedomineerd door de Sierra del Neiba, die hoogtes bereikt van 2000 meter. Het schiereiland Pedernales heeft een struikvegetatie, terwijl even verderop stranden liggen onder een diepgroene vegetatie, de zogenaamde Smaragdkust.
De zandduinen en zoutpannen van Las Salinas vormen een bijzonder decor voor de daar veelvuldig beoefende watersport.
Uniek is de Laguna Gr-Gr aan de noordkust, een lagune die omringd wordt door mangroves. Bijzonder is een karstgrot, een koraalrif en een vleermuisgrot vol stalagmieten en stalactieten.
De Dominicaanse Republiek telt vele watervallen: de ca. 10 km buiten Constanza gelegen waterval Aguas Blancas stort zich 83 meter in de diepte. De waterval Cascade del Limn op het schiereiland Saman is in 1998 tot nationaal monument verklaard.
Bijzonder zijn de 'mogotes' op het schiereiland Saman. Mogotes zijn losstaande steenklompen tot wel 200 meter hoog. Ze zijn ontstaan uit een groot kalksteenplateau dat in de loop van miljoenen jaren zo afgesleten is, dat alleen de mogotes zijn blijven staan. Zo hebben de mogotes hun vreemde vorm gekregen, vrij steile hellingen, aan de bovenkant meestal vlakker en dichtbegroeid.
Klimaat
Klimaat Dominicaanse Republiek De Dominicaanse republiek heeft een tropisch klimaat, dat alleen aan de noordkust getemperd wordt door passaatwinden. Als gevolg van de noordoostpassaat valt de meeste regen in het oosten en het centrale bergland, en dan vooral in de maanden mei, augustus, september en oktober. De droogste en koudste maanden zijn januari en februari. In het oosten valt jaarlijks gemiddeld ca. 1350 mm, in het westen is het veel droger met minder dan 500 mm per jaar. Als er regen valt, gebeurt dat meestal in de vorm van korte, hevige buien aan het begin van de avond. Het gebied van Los Haitises in het noordoosten is zeer vochtig. Er valt gemidddeld ca. 2000 mm per jaar.
De gemiddelde temperatuur voor de gehele Dominicaanse Republiek ligt rond de 25C. Toch komen er grote verschillen voor, met name in de bergachtige gebieden. Zo bedraagt de temperatuur bij Constanza in de Cordillera Central gemiddeld ongeveer 16C. Overdag loopt het kwik overal gemakkelijk op tot boven de 30C; in het diepe zuidwesten heerst zelfs een woestijnklimaat. In het algemeen kan men stellen dat de temperaturen in de diverse seizoenen niet ver uiteen lopen, er is meer verschil tussen de dag- en nachttemperatuur en tussen laagland en hoogland.
De watertemperatuur in de Dominicaanse wateren varieert van 26 tot 30C. Een ander kenmerk van het klimaat is de hoge luchtvochtigheid, meestal rond 70% en als de zon opgaat oplopend tot wel 90%. De Dominicaanse Republiek is een echte zonbestemming met gemiddeld 255 zonnige dagen per jaar.
De Enriquillo-slenk is met temperaturen tot 40C het warmste gebied van het land. Het koudste is het in de bergen, daar kan de temperatuur in januari tot beneden het vriespunt dalen en er valt wel eens een vlokje sneeuw.
De meeste orkanen trekken in de maanden augustus tot oktober langs de Dominicaanse Republiek. Het land is de afgelopen decennia verschillende keren getroffen door orkanen: David (1979), Gilbert (1988), Hugo (1989), Lus (1995), George (1998: ca. 300 doden, 250.000 daklozen en 1 miljard dollar schade aan landbouw en infrastructuur) en Lenny (1999).
Planten en dieren
Planten
Yarey Palm Dominicaanse Republiek De vegetatie op het eiland varieert sterk door de grote hoogteverschillen en uiteenlopende klimaatzones. De Dominicaanse Republiek telt ca. 5600 plantensoorten (o.a. 600 boomsoorten en 350 soorten orchideen), waarvan er ca. 1800 alleen op dit eiland voorkomen. In het Parque Nacional Sierra de Baoruco heeft men tot nu toe 166 verschillende soorten orchideen geteld, bijna de helft van alle orchideen die erin het land groeien. Daarvan zijn er 32 endemisch, dat wil zeggen dat ze alleen in dit specifieke park voorkomen.
De bergstreken dragen nog een dicht oerwoud, terwijl op de lager gelegen delen een savanne-achtige vegetatie (gras en lage droge struiken) overheerst. Door toedoen van de mens is de eigen karakteristieke vegetatie veel veranderd.
De Arowakken van het Zuid-Amerikaanse vasteland kapten de bestaande vegetatie en plantten onder andere mas, tabak en cassave. De Europeanen kapten boomsoorten die niet lucratief genoeg waren, en tevens om landbouw en mijnbouw mogelijk te maken.
Ook allerlei planten en bloemen werden naar Hispaniola gehaald, zoals suikerriet, banaan, kokos en citrusvruchten. Ook sierplanten als casuarina, kruidnagelboom en jacaranda werden ingevoerd door de kolonisten. Een inheemse boom die gebleven is, is de kapokboom of ceiba.
Alleen in hoger gelegen gebieden is de oorspronkelijke vegetatie grotendeels intact gebleven. Met name de Cordillera Central is een bloemen- en plantenparadijs met tientallen soorten orchideen, en verder begonias, lobelias, bromelias, tulpenboom, koraalboom en flamboyant.
Er komen 300 soorten palmen voor in de Dominicaanse Republiek, waarvan de koningspalm en de cacheopalm bijzonder zijn. Uit de laatste soort wordt een zoete wijn, mabi, gewonnen, van de koningspalm worden alle delen door de bevolking benut. Opvallend zijn ook de dwergpalmen cana en yarey.
In het droge zuiden en zuidwesten groeien doornstruiken, acacias, agaven en 45 cactussoorten, waarvan 15 endemisch.
Om de natuur te beschermen telt de Dominicaanse Republiek inmiddels 14 nationale parken en 7 natuurreservaten.
In de Cordillera Central ligt het Reserva Natural del bano Verde. Het bijzondere van dit reservaat zijn de drie types vegetatie: een ebbenhoutbos, een nevelpalmenwoud en een bergpalmenbos. In deze drie bossen groeien 600 soorten planten waarvan n derde uitsluitend voorkomt op Hispaniola.
Dieren
ZOOGDIEREN
Solenodon Dominicaanse Republiek Grote zoogdieren komen op het eiland niet voor, behalve gedomesticeerde dieren als paarden, koeien, geiten en varkens.
De dierenwereld kent enkele opmerkelijke soorten, zoals een grote insecteneter als de Solenodon en een knaagdier als de hoetia of juta.
Tot de zoogdieren behoren ook 18 inheemse vleermuissoorten, waarvan er een zich alleen voedt met vis uit de zee.
REPTIELEN EN AMFIBIEN
Reptielen en amfibien zij er volop, met de indrukwekkende spitssnuitkrokodil (tot 6 meter lang) als meest opmerkelijke dier. Dit dier is vooral te zien bij het Lago Enriquillo op de Isla Cabritos, de Laguna Gri-Gri en in nationaal park Monte Cristi.
De leguanen, die vooral in de drogere gebieden leven, kunnen wel twee meter lang worden.Inheems zijn de neushoornleguaan, de gladkopleguaan en de ringstaartleguaan.
Hagedissen en kikkers zijn er volop te vinden in de Dominicaanse Republiek, de grootste slang is een de Boa hispaniola, die echter niet groter wordt dan 1 meter. In totaal komen er 20 soorten slangen voor, allemaal niet giftig.
De karetschildpad en de soepschildpad komen het meest voor aan de stranden van de Dominicaanse Republiek, met name bij Pedernales, op Isla Saona en bij Monte Cristi. Ook de lederschildpad en de onechte karetschildpad leggen op de stranden hun eieren.
ZEEZOOGDIEREN
De West-Indische zeekoe of manat wordt met uitsterven bedreigd, en is dus een zeer opmerkelijke verschijning. Het zijn planteneters die leven in de zee en in riviermondingen. In de wateren rond de Dominicaanse Republiek leven nog ca. 100 zeekoeien in groepen van drie tot twaalf exemplaren.
In de wintermaanden komt een grote groep bultrugwalvissen samen voor de kust van het schiereiland Saman. Hier wordt door de bultruggen gepaard en worden de walvisjongen geboren. Bultruggen kunnen 19 meter lang worden en wegen dan ca. 48 ton.
VOGELS
Palmtapuit Dominicaanse Republiek Het grootste vogelgebied ligt aan de zuidwestkant van het eiland bij Pedernales en Barahona, en dan met name in het Parque National Jaragua. Veel vogels verblijven hier tijdelijk (ca. 118 soorten trekvogels), en zijn op doortocht naar de Verenigde Staten of Zuid-Amerika, zoals de Amerikaanse blauwe reiger, geelkruinkwakken en konijnuiltjes. In het Parque Nacional del Este zijn 122 vogelsoorten geteld, waarvan er acht alleen maar op Hispaniola en nog eens elf alleen maar in het Caribisch gebied voorkomen.
Vaste bewoners zijn de Caribische flamingo in de Laguna de Oviedo (grootste flamingokolonie van het land), en aan de kust fregatvogels, meeuwen, sterns, bruine boebies of jan-van-gents en bruine pelikanen. De Amerikaanse kleine zilverreiger is te vinden bij lagunes, binnenbaaien en de natte, rijstvelden van de Cibao-vallei en de Vega Real.
In de bossen komt men papegaaien (o.a. de geelvleugelamazone en de groene papegaai of la cotica, parkieten, kanaries, kolibries en spechten voor. De meest voorkomende roofvogels zijn de langstaarthavik en de gier, de roodstaartbuizerd is zeer zeldzaam.
De grijskleurige palmtapuit is de nationale vogel van de Dominicaanse Republiek.
De rijke vogelwereld kent verder nog de bergtodie, de baardstreeptodie, de prachtige Hatilijster, de bonte parkiet, de tjiftjaf en de blauwkoporganist.
In het Parque Nacional Sierra de Baorucokomt de zeldzame witkopkraai nog voor.
VISSEN
Blauwe Marlijn Dominicaanse Republiek Vlak voor de meeste zandstranden liggen koraalriffen, en hier leven soorten zoals papegaaivissen, doktersvissen, engelvissen, steenvissen, doktersvissen, tandbaarzen, snappers, tarpons, zeenaalden, murenen, roggen, zee-egels, zeekomkommers, inktvissen, krabben, langoesten en zeesterren. Verderop in de zee zwemmen o.a. manta-roggen, zwaardvissen, tonijnen, dolfijnen en de onschuldige hondshaaien.
Boca Chica staat in de maand april in het teken van een internationaal vistoernooi. Er wordt dan gevist op de blauwe marlijn, de grootste marlijnsoort, met een lengte tot 460 cm en een gewicht van meer dan 400 kg. |