Extra informatie over Falkland-eilanden
Algemeen
De Falklandeilanden vormen een schaarsbevolkte eilandengroep in de zuidelijke Atlantische Oceaan, ten oosten van zuidelijk Argentini
Geografie
Christchurch Cathedral, Stanley Zie Geografie van de Falklandeilanden voor het hoofdartikel over dit onderwerp
De Falklands bestaan uit twee grote eilanden (West-Falkland en Oost-Falkland) en honderden andere kleine eilanden. Geografisch gezien horen Zuid-Georgi en de Zuidelijke Sandwicheilanden niet bij de Falklands, staatkundig wel.
De Falklands zijn koud, nat; het regent er veel. Er zijn geen bossen, geen bouwland. Er is 99% weideland.
Afstand van Stanley naar Utrecht: 12.968 km.
Geschiedenis
Er wordt algemeen aangenomen dat de Nederlandse zeeman Sebald de Weert de Falklands rond 1600 voor het eerst zag, hoewel de Spanjaarden en Britten van mening zijn dat hun eigen ontdekkers de eilanden als eerste zagen. De ontdekkingsgeschiedenis is chronologisch als volgt:
Ontdekkingsgeschiedenis
1504: Amerigo Vespucci (Florence)
1540: Ferdinand Camargo (Spanje)
1592: John Davis (Engeland)
1593: Richard Hawkins (Engeland)
1600: Sebald de Weert (Nederland)
1684: Cowley en Dampier (Engeland), ontdekte Pepys-eiland, hernoemd in Zuid-Georgi door James Cook in 1775.
1690: John Strong (Engeland)
1701: Jacques Gouin de Beauchene (Frankrijk)
1708: Roger Woodes (Groot-Brittanni)
1740: George Anson (Groot-Brittanni)
Eerste nederzetting
In 1764 stichtte de Fransman Louis de Bougainville een marinebasis, Port Louis (Oost-Falkland). De Fransen noemden de Falklands les Malouines, naar de vissers uit Saint-Malo die kortstondig op de archipel woonden.
Britten, Spanjaarden en Argentijnen
Farm in the CampDe Britten stichtten in 1765 een nederzetting, Port Egmont, op West-Falkland, terwijl ze niets wisten van de Franse aanwezigheid. In 1766 verkochtten de Fransen Port Louis aan de Spanjaarden, die de Britten in 1770 de oorlog verklaarden. In 1771 werd met een overeenkomst een einde gemaakt aan het conflict: West-Falkland werd van de Spanjaarden, Oost-Falkland van de Britten. De eilanden bleven echter lange tijd nauwelijks bewoond.
In 1820 en 1829 stichtten de Argentijnen, die kort daarvoor onafhankelijkheid hadden verkregen van Spanje, nederzettingen op de Falklands. Luis Vernet werd aangesteld als Argentijns gouverneur; de Argentijnen waren van plan de eilanden te koloniseren. In 1833 bezetten de Britten de eilanden opnieuw en maakten ze tot een overzees gebiedsdeel van het Verenigd Koninkrijk.
Deze gebeurtenissen resulteerden uiteindelijk in de Falklandoorlog, in 1982.
Falklandoorlog
Op 2 april 1982 vielen de Argentijnen de Falklands binnen. Duizenden militairen landden op de eilanden en de Britse commando's konden geen tegenstand bieden. Zij vluchtten samen met de gouverneur weg van de eilanden.
Op 21 mei 1982 landden de Britten bij de nederzetting Port San Carlos. 72 dagen later hadden de Britten de eilanden weer terugveroverd. In totaal vonden 236 Britten en 655 Argentijnen de dood. De kosten waren enorm. Politiek gezien heeft deze oorlog ervoor gezorgd dat de militaire dictatuur in Argentini verdween.
Demografie
Gypsy Cove Zie Demografie van de Falklandeilanden voor het hoofdartikel over dit onderwerp
Er wonen 2967 mensen (juli 2005) op de Falklands, die van origine Brits zijn en nu Kelpers genoemd worden. De bewoners noemen zichzelf Islanders. De benaming Kelpers wordt door henzelf niet meer gebruikt.
Politiek
Staatshoofd: koningin Elizabeth II
Gouverneur: Howard Pearce (sinds 3 december 2002)
Chief Executive: Chris Simpkins (sinds maart 2003)
Minister van financin: Derek F. Howatt
Parlement (Legislative Council): acht eilandbewoners, de Chief Executive, de minister van financin en de voorzitter (gouverneur)
Regering (Executive Council): drie parlementsleden, de Chief Executive, de minister van financin en de voorzitter (gouverneur)
Defensie en buitenlandse zaken van de Falklands zijn een aangelegenheid van de Britse regering.
|