Extra informatie over Marshalleeilanden
Algemeen
Marshalleilanden Micronesi (van het Grieks: kleine eilanden) bestaat uit ongeveer 2300 grote en kleine eilanden. De eilanden liggen verspreid in de Westelijke Pacific tussen Hawa en de Filippijnen. Geografisch gezien bestaat Micronesi uit vier archipels: de Marshalleilanden, de Marianen, de Gilbert-eilanden en de Caroline- eilanden. Kiribati, behorend tot Micronesi, omvat ook de Line- en Phoenix- eilanden die tot Polynesi gerekend worden. De afstand van noord naar zuid bedraagt 2572 km en van oost naar west 5056 km. Dit betekent dat de eilanden verspreid liggen over een oppervlakte van meer dan 13 miljoen km2.
De Marshalleilanden (officieel: Republic of the Marshall Islands) is een soevereine republiek in de Pacific, behorend tot de eilandengroep Micronesi, en sinds 1986 door een verdrag van vrije associatie met de Verenigde Staten verbonden. De Marshalleilanden behoren tot het werelddeel Oceani en liggen halverwege tussen Hawa en Papoea Nieuw Guinea. De Marshalleilanden bestaan uit 1225 grote en kleine eilanden en de totale landoppervlakte bedraagt 181,3 km2 verspreid over een zeeoppervlakte van 1.950.000 km2.
De Marshalleilanden bestaan uit twee groepen atollen, te weten Ralik in het westen (18 atollen) en Ratak (16 atollen) in het oosten. De belangrijkste atollen zijn Jaluit (landoppervlakte 16,8 km2; met 95 eilandjes), Kwajalein (28,5 km2; met 19 eilandjes), Eniwetok (27 km2; met 38 eilanden) en Bikini. Het grootste eiland is Majuro (30 km2) van de gelijknamige atol. Het tweede eiland is Wotje (1,6 km2).
De twee groepen atollen liggen ca. 240 km uit elkaar en hebben een lengte van ca. 1280 km. De meeste eilanden zijn klein, laag en omvatten een grote centrale lagune. Het hoogste punt ligt op het eiland Likiep, 10,2 meter hoog. De zuidelijke eilanden zijn wat dichter begroeid dan de noordelijke. Bijna alle eilanden hebben prachtige witte zandstranden.
De belangrijkste atollen zijn.
Majuro-atol
Atol met de meeste inwoners, ca. 30.000 op een oppervlakte van 30 km2.
Majuro betekent vele ogen.
Majuro bestaat uit 57 eilanden in een 102 km lange ellipsvorm.
Het hoogste punt ligt op zes meter.
De grootste eilanden zijn met elkaar verbonden door een 56 km lange weg.
Kwajalein-atol
Grootste koraalatol ter wereld, 2860 km2.
Kwajalein bestaat uit 97 eilanden met een totale landoppervlakte van 17 km2. Het is alleen met toestemming van de militaire autoriteiten te bezoeken want het is een militair terrein van de Verenigde Staten.
Regelmatig worden er raketten afgevuurd op het atol, o.a. vanuit Californie. Gedurende de Tweede Wereldoorlog hebben hier hevige gevechten plaatsgevonden.
Er woont ca. 2700 man militair burgerpersoneel en hun families op Kwajalein- eiland.
Mili Atol
Het aantal bewoners bedraagt ca. 850.
Het landoppervlakte bedraagt 15,6 km2.
Bij eb is het mogelijk om van Mili Island naar enkele andere eilanden te lopen. Het grootste eiland is Mili-Island.
Maloelap-atol
Taroa-island was de belangrijkste luchtmachtbasis gedurende de Tweede Wereldoorlog op de oostelijke Marshalleilanden.
Het aantal bewoners bedraagt ca. 800.
De atol telt verder nog vier onbewoonde eilanden.
Arno-atol
Het aantal eilanden bedraagt 133.
Het aantal bewoners bedraagt ca. 1700.
Ongeveer 10.000 pond vis wordt er jaarlijks gevangen en daarna verkocht op Majuro.
Likiep-atol
De atol bestaat uit ca. 60 eilanden.
Het aantal bewoners bedraagt ca. 500.
De westerse stijl van de huizenbouw wijkt af van de rest van de Marshalleilanden.
Wotje-atol
Het aantal bewoners van het atol bedraagt ca. 650.
Vanuit Wotje is het mogelijk om bij eb naar andere eilanden te lopen.
Het eiland Wotje is bezaaid met oorlogstuig uit de Tweede Wereldoorlog.
Mejit-Island
Het is een koraaleiland van 2 km2.
Het aantal bewoners bedraagt ca. 450.
Het eiland is volop begroeid met o.a. palmbomen, broodfruitbomen en pandanusbomen.
Mejit heeft een zoetwatermeertje, zeer opmerkelijk voor de Marshalleilanden.
Jaluit-atol
Het aantal bewoners bedraagt ca. 1700.
Het atol bestaat uit ca. 95 eilanden.
Er is een school voor voortgezet onderwijs.
Jabwar is het belangrijkste eiland met 800 inwoners.
Jaluit heeft de beste duikplaatsen.
Kili-Island
Kili-Island heet ca. 900 bewoners.
De ruwe zee maakt het vaak moeilijk om dit eiland per boot te bereiken.
Kili-Island was lange tijd onbewoond, totdat in 1948 bewoners van de Bikini- eilanden hier naartoe gebracht werden na atoomproeven op Bikini.
Aur-atol
Het aantal bewoners bedraagt ca. 450, verdeeld over de eilanden Tobal en Aur.
De andere eilanden zijn officieel onbewoond, hoewel ze wel gebruikt worden voor de kopra-productie.
Ailinglaplap-atol
De totale landoppervlakte bedraagt ca. 14,7 km2.
Het aantal bewoners bedraagt ca. 1700.
Het is een van de grootste kopra-producenten.
Het eiland Woja is ca. 11 km lang met ca. 600 bewoners.
Er is een goede school aanwezig en velen spreken dan ook goed Engels.
Bikini-atol
Een van de eerste bewoonde eilanden van Micronesi.
Hier viel de eerste atoombom in vredestijd, als proef. Later volgden er nog een 23 nucleaire testen.
De oorspronkelijke 161 bewoners werden eerst naar de Rongerik-atol gebracht en daarna naar Kili-Island.
Het atol is nog steeds onbewoonbaar; er leven alleen wetenschappers en bouwlui.
Eniwetok-atol
Ook hier werden nucleaire proeven gehouden, 43 in tien jaar tijd.
De inwoners werden gevacueerd naar de Ujelang-atol.
In 1980 mochten de eilandbewoners weer terugkeren.
Op Runit is al het radioactieve afval bedolven onder een 40 cm dikke betonlaag.
Rongelap-atol
De inwoners werden pas gevacueerd nadat de atoombom boven Bikini in 1954 explodeerde.
De bewoners mochten in 1957 weer terugkeren.
Velen hebben nog steeds problemen met de gezondheid zoals kanker en miskramen.
Andere atollen zijn nog Wotho, Ailuk en Namorik. Bikar, Taka, Jemo en Taongi zijn onbewoond.
Klimaat
In Majuro is de gemiddelde dagtemperatuur ca. 27C. Met name in de zuidelijke eilanden is het s nachts warmer dan overdag. Dit komt door de overvloedige regen, die altijd overdag valt. Het koelt dan zover af dat de nachttemperaturen gemiddeld hoger liggen dan de dagtemperaturen. De noordelijke Marshalleilanden zijn vrij droog met maar ca. 500 mm neerslag per jaar. Sommige eilanden in het zuiden zijn extreem nat met meer dan 4000 mm neerslag per jaar.
In 1998 werd de noodtoestand uitgeroepen vanwege de aanhoudende droogte. Het eiland Ebeye was genoodzaakt om water van het nabij gelegen Kwajalein in te voeren. De natste periode op Majuro is van september tot december, met meer dan 300 mm neerslag per maand. Het droge seizoen duurt van januari tot maart met ca. 200 mm neerslag per maand. Echte tropische stormen of tyfoons zijn vrij zeldzaam in dit gebied, maar komen wel voor en hebben dan een vernietigende uitwerking op de eilanden.
Planten en dieren
Kokospalm De kokospalm is de belangrijkste boom van Micronesi. Kopra, het gedroogde vlees van de kokosnoot, waar ook kokosolie van gemaakt wordt, is het belangrijkste exportproduct en daardoor een belangrijke bron van inkomsten. De kokosnoot levert ook een soort wijn, tuba. Verder worden van de kokospalmen touw, brandstof, dakstro en manden gemaakt. Broodfruitbomen komen ook algemeen voor op Micronesi en zorgen voor timmerhout en fruit. Timmerhout komt ook van de mahonieboom en de betelpalm of arecapalm. De betelnoot is een belangrijk voedselproduct. Het fruit van de pandanusboom wordt veel gegeten en de bladeren worden gebruikt voor het maken van matten, manden en waaiers.
Andere traditionele voedselplanten zijn de taro, broodplanten, tapioca en bananenbomen. Mangrovemoerassen komen voor langs de kusten van de hooggelegen eilanden.
Kleurige tropische planten en bloemen komen volop voor op Micronesi zoals de hibiscus, de bougainvilleas, de plumeria, lelies, lantanas en crotons. Planten als coleus, caladium en philodendron kunnen gigantische afmetingen hebben. Bijzonder is een insectenetende plant en een plant die bij aanraking zn bladeren sluit.
In het algemeen is het zo dat hoe dichter een eilandengroep bij het vasteland van Azi ligt, hoe meer diersoorten er voorkomen. Hoger gelegen eilanden hebben ook grotere variatie aan diersoorten dan de lagere atollen. Zo hebben de Marshalleilanden, de Line-eilanden, de Phoenix-eilanden en de Gilbert-eilanden weinig meer dan zee- en strandvogels. Palau heeft daarentegen de meeste diersoorten op haar grondgebied.
De enige inheemse zoogdieren van Micronesi zijn vleermuizen. Behalve op de Marshalleilanden komen overal vleermuizen voor met een spanwijdte tot bijna n meter. Honden, katten, muizen, ratten, varkens, runderen, paarden en geiten zijn allemaal gemporteerd. Op verschillende eilanden komen varanen voor die wel bijna twee meter lang kunnen worden. Micronesi kent vele soorten skinks en ook de gekko komt overal voor. De kokosnootkrab en de mangrovekrab zijn twee van de vele soorten krabben die in dit gebied voorkomen. Micronesi kent ongeveer 7000 soorten insecten waarvan de vele muggen en kakkerlakken de lastigste zijn voor de mens.
Micronesi heeft een zeer rijke zeefauna, inclusief een grote variatie aan harde en zachte koralen, anemonen, sponzen en vele soorten schaaldieren waar de gigantische tridacna-mossel de meest indrukwekkende is. Deze mossel kan 1,2 meter in doorsnee worden en meer dan 200 kg wegen. Sommige exemplaren kunnen meer dan 100 jaar oud worden. Zeeschildpadden als de karetschildpad, de groene schildpad en de lederschildpad zijn allemaal bedreigde soorten, maar leggen nog steeds hun eieren op de verlaten zandstranden. Bruinvissen, potvissen en dolfijnen bevolken de Micronesische wateren.
Meer dan 200 soorten vogels zijn gesignaleerd op de Micronesische eilanden en ca. 85 soorten broeden in dit gebied. De kardinaalhoningeter is bijna uitgestorven op Guam maar komt op de andere eilanden nog algemeen voor. De witte of grijze rifreiger leeft rond de riffen en in laag water, altijd op jacht naar vissen en kleine krabben. Kleine zilverreigers zijn vaak te vinden op graslanden waar vee graast. Micronesische spreeuwen zijn zeer algemeen. Ook de kleine goudpluvier, regenwulp, rode steenloper, bruine en zwarte mallemeeuw en witte stern komen algemeen voor.
Tijdens het duiken en snorkelen komt men o.a. zee-engels, bonitos, vlindervissen, palingen, modderkruipers, zwaardvissen, trompetvissen, tonijnen en nog vele andere soorten tegen. Gevaarlijk voor de mens kunnen kwallen, steenvissen, zee-egels, zeesterren en kegelschelpen zijn.
Taongi is bekend door zijn de pijlstormvogels die hun nest in het zand op de stranden maken. |