Extra informatie over Mexico
Algemeen
Mexico (Spaans: Mxico; officieel: Estados Unidos Mexicanos, = Verenigde Mexicaanse Staten) is een federatieve republiek in Midden-Amerika. Geografisch hoort Mexico bij het continent Noord-Amerika, cultuurhistorisch maakt het deel uit van Latijns-Amerika (Midden- en Zuid-Amerika).
De totale oppervlakte, inclusief 5364 km2 eilanden, bedraagt 1.958.201 km2 en is daarmee ongeveer 47 maal groter dan Nederland. Op de wereldranglijst van grote landen neemt Mexico de veertiende plaats in. Mexico is na Brazili en Argentini in grootte het derde land van Latijns-Amerika.
Mexico grenst in het noorden aan de Amerikaanse staten Californi, Arizona, Nieuw-Mexico en Texas. Deze grens is 3326 kilometer lang waarvan twee derde wordt gevormd door de rivier Ro Bravo del Norte (Verenigde Staten: Rio Grande). In het zuiden grenst Mexico aan de Midden-Amerikaanse staten Guatemala (962 kilometer) en Belize (250 kilometer).
In het westen grenst Mexico aan de Grote of Stille Oceaan (7360 kilometer). In het oosten grenst het land aan de Atantische Oceaan (2600 kilometer). De Atlantische Oceaan heet hier Golf van Mexico en Caribische Zee.
Tot Mexico behoren vele eilanden, waarvan Guadalupe, Revillagigedo en Isla de Cedros in de Grote Oceaan, Tiburn, Tres Maras en Angel de la Guarda in de Golf van Californi, en het eiland Cozumel in de Caribische Zee de grootste zijn. Er zijn twee grote schiereilanden: Baja California in het noordwesten en Yucatn in het zuidoosten. De hoofdstad van Mexico is Ciudad de Mxico (internationaal Mexico-City genoemd en in het Nederlands: Mexico-Stad). Mexico-Stad ligt op een hoogte van 2200 meter in een vallei die door de Sierra Madre en een aantal vulkanen wordt omringd.
Landschap
Mexico is over het algemeen een zeer bergachtig land met daartussen smalle dalen waar landbouw mogelijk is. Ca. 80% van het land is bedekt met bergen en maar liefst 26% van het land heeft een hellingspercentage van 25% of meer.
De Centrale Hoogvlakte of Mesa Central (ook wel Meseta de Mxico) neemt drievierde van Mexico in en wordt begrensd door de Sierra Madre Oriental (voortzetting van de Rocky Mountains), de Sierra Volcnica Transversal en de Sierra Madre Occidental (voortzetting van de Amerikaanse Sierra Nevada).
Deze hoogvlakte wordt doorsneden door heuvels, dalen en bergketens. De hoogte varieert van 1500 meter in het noorden tot 2500 meter in het zuiden.
De met naaldwouden bedekte Sierra Madre Occidental loopt vanaf de grens met de Verenigde Staten evenwijdig aan de westkust naar het zuiden en de Sierra Madre Oriental loop evenwijdig aan de oostkust. Veel canyons van de Sierra Madre Occidental zijn 1500 tot 2000 meter diep, zoals de Baranca del Cobre in de staat Chiapas. Ten westen van de Sierra Madre Occidental ligt een savannegebied met grote, gerrigeerde landbouwvalleien.
Ten zuiden van de hoogvlakte ligt de uit een keten van vulkanen bestaande Sierra Volcnica Transversal. Sommige vulkanen zijn nog steeds actief, bijvoorbeeld de Popocatpetl, de "rokende berg" (5452 meter hoog). In juni 1997 werd de vulkaan na 67 jaar weer actief en werd de hoofdstad met een dikke laag as bedekt. Andere hoge vulkanen zijn de Nevada de Toluca (4577 meter), de Ixtacchuatl (5286 meter : slapende vrouw) en de met eeuwige sneeuw bedekte Citlaltpetl (berg van de ster) of Pico de Orizaba, met 5700 meter het hoogste punt van Mexico. Kenmerkend voor dit gebied zijn kratermeren en lavastromen. Ten zuiden van dit vulkanengebied ligt het kustgebergte Sierra Madre del Sur. Dit gebergte wordt door de landengte van Tehuantepec gescheiden van het bergland van de deelstaat Chiapas. In het westen ligt de vulkanische gordel van Michoacn waar nog in 1943 een vulkaan ontstond, de Volcn de Paricutn. In totaal zijn er ongeveer 3000 vulkanen in Mexico, waarvan er veertien actief zijn.
Ten zuiden van de hoogvlakte ligt de vallei van Oaxaca op een hoogte van 1350 meter. In de staat Tabasco liggen moerassen en tropische regenwouden, die ook een groot gedeelte van het vrij vlakke schiereiland Yucatn bedekken. Ten oosten van Yucatn liggen de fantastische en bij toeristen zeer populaire zandstranden.
Langs de Golf van Mexico ligt een lange kustvlakte vanaf de Ro Grande tot aan het schiereiland Yucatn. Deze kustvlakte is ca. 1280 km lang en de breedte varieert van een paar kilometer tot ca. 150 kilometer. Dit laagland bestaat voor een groot gedeelte uit lagunes en moerassen. Ook langs de kusten van de Grote Oceaan ligt laagland, bestaande uit lange heuvels en vlakten die in het noorden overgaan in de Sonora-woestijn.
Het bergachtige, droge en woestijnachtige schiereiland Baja California heeft steile hellingen naar de Golf van Californi en vrij brede kustvlakten naar de Grote Oceaan. Het is het grootste schiereiland ter wereld, ca. 1300 kilometer lang en 65 tot 300 kilometer breed.
In het noordwesten van Mexico ligt de Sonora-woestijn en ten oosten hiervan ligt de Chihuahua-woestijn. Beide woestijnen bestaan voor een gelijk gedeelte uit zand, grind en vast gesteente. Het droge noordoosten was eens de bodem van een zee. De bodem bestaat hier veelal uit kalksteen, een afzettingsgesteente ontstaan uit omhulsels of skeletten van in het water levende organismen, zoals schelpdieren en koralen. In dit soort gesteente ontstaan vaak druipsteengrotten.
Door het verschuiven van de oceaanbodem ten opzichte van de continentale plaat komen er vrij veel aardbevingen voor in Mexico. Hele zware aardbevingen komen sporadisch voor en de laatste dateert van 19 september 1985 toen een aardbeving van 7,8 op de schaal van Richter voor duizenden doden en miljarden schade zorgde in Mexico-Stad. Ca. 150.000 huizen werden beschadigd door het natuurgeweld.
Ongeveer 575 kilometer ten westen van Mexico ligt de eilandengroep Revillagigedos, waarvan de vulkaan Mariano Barcena in 1952 ontplofte. Een andere vulkaan die ontplofte was de Chichonal in 1982 in Chiapas.
Van het eiland Contoy voor de kust van Yucatn tot de havenstad Chetumal aan de grens met Belize ligt het op n na grootste barrirerif ter wereld, 700 kilometer lang.
Het grootste onderwater-grottenstelsel ter wereld is dat van Nohoch, ten zuidwesten van Akumal, met 18 kilometer aan onderling verboden onderwatergangen en grotten.
Rivieren en meren
Door het droge klimaat komen in het noorden bijna geen rivieren voor. Na zware regenval kunnen in de keteldalen tijdelijk meren ontstaan. Naar het zuiden toe wateren drie grote rivierenstelsels de Centrale Hoogvlakte af. Het rivierenstelsel van de Balsas heeft diepe dalen uitgesleten en watert naar de Grote Oceaan af. Het stelsel van de Pnuco stroomt dwars door een rotsgebied naar de kust van de Golf van Mexico. Het Santiago-stelsel watert via het Chapala-meer af in de Grote Oceaan.
Grote rivieren zijn verder de Ro Usumacinta, de Ro Grijalva en de Ro Grande de Santiago. Grote meren zijn het Chapala-meer (1690 km2) en het Falcon Reservoir.
Klimaat
Klimatologisch kan Mexico verdeeld worden in de oostkust, de westkust en de Centrale Hoogvlakte. Ook is het klimaat sterk afhankelijk van de hoogte waarop men zich bevindt. Rekening houdend met het bovenstaande kent Mexico globaal gesproken twee seizoenen, het droge seizoen in de winter, van oktober tot mei, en het regenseizoen in de zomer, die van mei tot oktober duurt, met een piek in juli en augustus. Alleen in het uiterste noordwesten, rond Tijuana kent een mediterraan klimaat met veel regen in de winter.
Mexico als geheel kan als aride of semi-aride gekenschetst worden doordat 80% van het land minder dan 800 mm neerslag krijgt. De meest droge streek van het land is de woestijn van Altar waar het soms jaren niet regent. Het jaar 1996 was een extreem droog jaar; men registreerde toen de ergste droogte van de afgelopen vijftig jaar. Het seizoen van de orkanen aan de oostkust begint in juni maar is het hevigst in september.
Verder kent Mexico drie klimaatzones:
Tot de "tierra caliente", de warme zone, behoren alle gebieden die onder 750 meter hoogte liggen. Het gaat dan met name om de kustvlakten en de regio's met moerassen en tropische regenwouden. Plaatsen die in deze klimaatzone liggen zijn bekende toeristenplaatsen als Acapulco, Puerto Vallarta, Veracruz, Cancn en Cozumel. De gemiddelde jaartemperatuur ligt tussen de 23 en 26C. In het regenseizoen liggen de temperaturen veel hoger dan in het droge seizoen en gaat gepaard met een hoge luchtvochtigheid. Op het schiereiland Yucatn komen de temperaturen overdag nauwelijks onder de 24C. Ook voor de andere laagvlakten in het zuiden geldt dat de temperatuursverschillen gering zijn. In de noordelijke steppen en woestijnen zijn de temperatuurverschillen wl groot. 's Zomers is het overdag gloeiend heet maar 's winters dalen in de nacht de temperaturen regelmatig onder het vriespunt.
De gematigde subtropische gebieden liggen tussen de 750 en 2000 meter en worden de "tierra templada" genoemd. De gemiddelde temperaturen liggen tussen de 17 en 23C maar de nacht- en dagtemperaturen kunnen flink uit elkaar liggen. Een groot deel van de Mexicaanse hoogvlakte ligt bijvoorbeeld in deze zone en de dagtemperaturen hebben het hele jaar door een lenteachtig karakter. Hier liggen dan ook de belangrijkste landbouwgebieden.
Boven de 2000 meter liggend de koude gebieden, de "tierra fra". De berggebieden en de hogere delen van de Mexicaanse hoogvlakten behoren hiertoe. Mexico-Stad ligt in deze zone want ligt op 2240 meter hoogte. De gemiddelde temperatuur ligt in deze zone beneden de 17C. Ook in deze gebieden kunnen de verschillen groot zijn. Mexico-Stad is het hele jaar door vrij lenteachtig qua temperatuur terwijl het hoog in de bergen streng kan vriezen. Deze gebieden boven de 4000 meter waar sneeuw en ijs overheersen worden ook wel "tierra helada" genoemd.
De oostkust is blootgesteld aan vochtige winden die lucht uit de Golf van Mexico aanvoeren, waarbij vooral in het zuiden zware regens vallen. Slechts de noordkust van Yucatn, die in de windschaduw van het schiereiland ligt, is betrekkelijk droog. Het heetste gedeelte van Mexico in de zomer is de westkust. Ook de Centrale Hoogvlakte vangt maar weinig neerslag, vooral in het noorden. De temperaturen zijn op het plateau aanmerkelijk lager dan in de laag gelegen gebieden met vorst gedurende de winternachten. 's Zomers stijgen de temperaturen ook hier echter tot hoge waarden.
Gemiddelde temperaturen op zeeniveau
Stad Laagste Hoogste
Acapulco 26,4 29,1
Cancn 25 29,4
Mazatln 20,1 28,4
Mrida 22,9 28
Puerto Vallarta 21 30
Veracruz 21,8 28,2
Gemiddelde temperaturen op hoog niveau
Stad Laagste Hoogste
Cuernavaca 18,7 23,5
Guadalajara 15,2 22,8
Mexico-Stad 12,6 17,9
Oaxaca 18,7 23,6
Puebla 14,1 19,4
Taxco 19,8 25
Planten en dieren
Planten
Mexico heeft een zeer uitgebreide en gevarieerde flora met meer dan 20.000 plantensoorten. Bloemrijke planten als de begonia en de dahlia komen oorspronkelijk uit Mexico. Valleien en heuvelruggen zijn bedekt met bloeiende bomen als bougainvillea, magnolia, jacaranda, Westindische rode jasmijn, oleander, poinsettia, hibiscus, banderillobloem en gardenia. Kleurrijk zijn ook de ca. 700 soorten orchideen.
Mexico heeft verder de meeste cactussoorten ter wereld op haar grondgebied. Van de 6000 bekende soorten is tweederde te vinden in Mexico, en dan met name in de deelstaten Baja California, Sonora, Puebla, Oaxaca en Guerrero. Bijzondere soorten zijn de tot 20 meter hoge en 300 jaar oude saguarocactus en de maguey of Agave americana, die gebruikt wordt om velden en wegen af te scheiden en een basisgrondstof levert voor het nationale alcoholische drankje tequilla. De schijfcactus wordt geteeld om de vruchten en de bladeren, die beide eetbaar zijn.
Op grotere hoogtes komen gemengde bossen voor met Montezuma-pijnbomen, cipressen en uit Australi afkomstige eucalyptussen. Op de savannes groeien veel soorten agaves, schijfcactussen en bekende yucca.
In de vochtige gebieden van de "tierra templada" groeit de nationale boom van Mexico, de ahuehuete, een reuzencipres. Voornamelijk in Chiapas en Yucatn vinden we nog eenvijfde van het oorspronkelijke regenwoud van Mexico. Hier groeien o.a. moerbeibomen, braaknotenbomen, sapotillebomen en de hoge guanacastes. Daartussen klimplanten, varens en lianen.
In 1998 woedden er in Mexico duizenden bosbranden waarbij ongeveer 500.000 ha weideland en bosgrond in vlammen opging. De meeste branden waren aangestoken door boeren die dit doen om de grond vruchtbaarder te maken voor de volgende oogst. In dit jaar waren de branden echter niet meer onder controle te houden en liep o.a. een uniek tropisch woud in de Chimalpas-regio onherstelbare schade op.
Dieren
Er leven meer dan 1000 soorten vogels in Mexico, waarvan ongeveer 750 soorten in het regenwoud. Op het beschermde eiland Contoy komt de witte flamingo voor en een andere bijzondere vogel is de Mexicaanse gaai. Verder leven er ongeveer 60 soorten kolibries.
Het eiland Contoy is een van de belangrijkste vogelreservaten in het Carabisch gebied. In de tropische regenwouden komen ara's en toekans nog veel voor, maar de prachtige quetzal wordt met uitsterven bedreigd.
De monarchvlinder leeft in de zomer in het noorden van de Verenigde Staten en Canada. Tegen het einde van de zomer migreren ze zuidwaarts en op 1 november punctueel arriveren ze in het dorpje Angangueo in de deelstaat Michoacn. Gedurende de winter blijven ze daar, sterven op een gegeven moment, maar hun nakomelingen reizen weer noordwaarts en deze cyclus herhaalt zich jaar in jaar uit. Er zitten soms zoveel vlinders in de bomen dat takken ervan doorbuigen!
In de noordelijke woestijnen komen nog sporadisch wolven voor. De coyote of prairiewolf daarentegen komt nog wel veel voor. Andere woestijndieren zijn hazen, konijnen, dassen, slangen insecten en hagedissen. Het zijn bijna allemaal nachtdieren die gejaagd worden door de rode lynx of bobcat. De groene en de zwarte leguaan zijn kamhagedissen(iguana) die door hun schutkleur nauwelijks opvallen. Ze kunnen tot twee meter lang worden. Bijzonder is de basilisk of "Jezus Christus-hagedis", die over water kan lopen.
In de zuidelijke tropische regenwouden komt de zeldzame jaguar nog voor, samen met de verwante ocelot, de margay en de jaguarundi. Een bijzonder roofdier is de zilvergrijze poema of zilverleeuw die nu alleen nog in de bergen voorkomt.
Caguama In en rond Mexicaanse rivieren en meren leven vele soorten schildpadden. o.a. de reuzenzeeschildpad caguama. Deze omgeving is ook het jachtgebied van alligators en krokodillen. Van de vele vissen kunnen de bijzondere zwarte baars en de regenboogforel genoemd worden.
Het grootste Mexicaanse zoogdier is de Midden-Amerikaanse tapir. Miereneters, gordeldieren en neusberen komen veel voor en leven op de bodem van het regenwoud. In de bomen leven o.a. boomstekelvarkens en verschillende soorten apen waaronder brulapen. Het vulkaankonijn is beperkt tot enkele gebieden op de Popocatpetl en aangrenzende bergen en is zeer sterk in aantal afgenomen.
Voor de kust van Baja California zijn van januari tot half maart grote groepen grijze walvissen te zien die hier o.a. hun kalven ter wereld brengen. Verder leven in de zeen rond Mexico o.a. dolfijnen, roodvissen, goudmakrelen, barracuda's, roggen, zwaardvissen, dolfijnen, marlijnen, inktvissen, tonijnen en haaien (o.a. stierkophaai, citroenhaai en verpleegsterhaai) Vele soorten koraalvissen leven rondom de koraalriffen en in de lagunes.
Naar schatting is n hectare regenwoud goed voor ca.:
15 boomsoorten
25 orchideensoorten
20 vogelsoorten
10 zoogdiersoorten
150 vlindersoorten
2500 soorten insecten |